Aikido Journal Home » Interviews » Συνέντευξη με τον Κοΐτσι Τοχέι (2) Aiki News Japan

Συνέντευξη με τον Κοΐτσι Τοχέι (2)

του Stanley Pranin

Aikido Journal #109 (Fall/Winter 1996)

Μετάφραση: Γρηγόρης Α. Μηλιαρέσης (Grigoris A. Miliaresis)

Η ένωση Νου και Σώματος (Σιν Σιν Τόιτσου) και ο Δάσκαλος Ουεσίμπα

Ο Δάσκαλος Ουεσίμπα ήταν ένας άνθρωπος που αποτελούσε ένα ζωντανό παράδειγμα του τι θα πει να βρίσκεσαι σε χαλαρή κατάσταση, να κατέχεις αληθινό κι και να έχεις ενωμένο νου και σώμα. Η στάση του ήταν στέρεα σαν βράχος και δεν μπορούσες να τον κουνήσεις όσο δυνατά κι αν τραβούσες ή έσπρωχνες, μπορούσε όμως να σε ρίξει χωρίς καμία προσπάθεια χωρίς να νοιώθω ότι χρησιμοποιούσε καθόλου δύναμη. Είχα εντυπωσιαστεί που υπήρχε στον κόσμο ένας τέτοιος άνθρωπος.

Πέρα από οτιδήποτε άλλο, ο Δάσκαλος Ουεσίμπα με δίδαξε ότι το να είσαι χαλαρός είναι η πιο δυνατή κατάσταση στην οποία μπορείς να βρεθείς. Η ζωντανή απόδειξη ήταν ο ίδιος.

Δεν νομίζω ότι υπάρχει σήμερα κάποιος που να μπορεί να το δείξει αυτό με τον τρόπο που το έδειχνε ο Δάσκαλος. Αυτό το πραγματικά θαυμαστό χαρακτηριστικό του, το οποίο κατάφερε να αναπτύξει με πολύ κόπο –και όχι οι ιστορίες που λένε ότι ξερίζωνε δέντρα και άλλες τέτοιες ανοησίες- είναι αυτό που θα πρέπει να προσπαθήσουμε να αφήσουμε παρακαταθήκη στις επερχόμενες γενιές.

Γιατί ο Δάσκαλος Ουεσίμπα απαγόρευε τα σιάι (τους αγώνες)

Ο Δάσκαλος Ουεσίμπα δεν επέτρεπε τα σιάι. Σε ένα πραγματικό σιάι, ο στόχος είναι να στερήσεις απολύτως τον αντίπαλό σου από όλη του τη δύναμη –αν δεν το καταφέρεις αυτό δεν μπορείς να ισχυριστείς ότι έχεις νικήσει. Τα σύγχρονα σιάι όμως, διέπονται από κανόνες και κανονισμούς που έχουν φτιαχτεί ώστε να φροντίζουν για την ασφάλεια των διαγωνιζομένων και να προστατεύουν τη ζωή τους. Μέσα στα πλαίσια αυτών των κανονισμών είναι που ορίζεται η νίκη και η ήττα.

Οι διαγωνισμοί αυτοί είναι στην ουσία αθλήματα και δεν μπορούν να είναι σιάι με την πραγματική έννοια της λέξης. Το τζούντο, για παράδειγμα, έχει φτιαχτεί έτσι που οι αθλητές να μπορούν να σηκωθούν από το στρώμα όσες φορές και να πέσουν. Αυτό συμβαίνει επειδή το τζούντο είναι άθλημα –στην πραγματικότητα κάτι τέτοιο δε θα συνέβαινε.

Στο παρελθόν, το σιάι σήμαινε ότι θα προσπαθήσεις είτε να σκοτώσεις ή να τραυματίσεις σοβαρά τον αντίπαλό σου –στη χειρότερη περίπτωση να τον καταστήσεις ανίκανο να αντισταθεί παραπέρα. Αλλιώτικα, ο αγώνας υα θεωρείτο ημιτελής και χωρίς νικητή.

Το μπούντο από τη φύση του δεν περιλαμβάνει την αγωνιστική συμπλοκή. Αν δει κανείς τους κινέζικους χαρακτήρες που αποτελούν τη λέξη, θα δει ότι το νόημά τους είναι “ο τρόπος να σταματήσεις το όπλο.” Αφήνεις το όπλο σου κάτω και την ίδια στιγμή κάνεις τον αντίπαλό σου να αφήσει κάτω και το δικό του. Μ’ άλλα λόγια, ο στόχος δεν είναι να νικήσεις τον άλλον αλλά, αν μιλάμε για πραγματικό μπούντο, ο στόχος είναι η ολοκλήρωση και η τελειοποίηση του εαυτού σου. Αυτό έλεγε πάντοτε ο Δάσκαλος Ουεσίμπα.

Προκειμένου να παραμείνουμε ασφαλείς και να προστατεύσουμε τη ζωή μας, πρέπει να ορίσουμε κανόνες. Όμως το να ανακηρύξουμε κάποιον νικητή και κάποιον ηττημένο μέσα στα πλαίσια των κανόνων αυτών, μας κατατάσσει αυτόματα στον χώρο των σπορ. Και ο Δάσκαλος Ουεσίμπα ήταν κάθετος σε όλη του τη ζωή ότι το αϊκίντο είναι μπούντο –όχι σπορ.

Τι δίδασκε ο Δάσκαλος Ουεσίμπα

Αν και ο Δάσκαλος πίστευε πολύ βαθιά αυτή την υποφώσκουσα αρχή του μπούντο, ποτέ δε μας δίδαξε κάτι σχετικό με αυτήν χρησιμοποιώντας σαφείς όρους. Όταν ασκούμασταν, ερχόταν κοντά μας και μας έλεγε να “βάλουμε δύναμη”, όμως, όταν ο ίδιος έδειχνε τεχνικές ήταν εντελώς χαλαρός! Μ’ άλλα λόγια, αυτά που έλεγε ήταν εντελώς διαφορετικά από αυτά που έκανε.

Συχνά, έλεγε επίσης και ΄διάφορα φανταστικά πράγματα του τύπου “Οι θεοί έγιναν καπνός και κατέλαβαν το σώμα μου,” και “Σε όλον τον κόσμο, τον παρελθόντα και τον παρόντα, δεν έχει υπάρξει κανείς, ούτε καν άγιος ή σοφός, που να μπορεί να καταλάβει αυτά που λεω –ακόμα κι εγώ ο ίδιος που τα λεω δεν τα καταλαβαίνω.” Πώς λοιπόν θα μπορούσαμε εμείς να βγάλουμε άκρη από κάτι τέτοιο;

Ο Δάσκαλος ήταν στέρεος σαν βράχος αλλά ταυτόχρονα πολύ χαλαρός και ο συνδυασμός αυτός τον έκανε εξαιρετικά δυνατό. Είχε καταφέρει να κατακτήσει τη χαλάρωση, ενσωματώνοντάς την εντελώς στο σώμα του.

Αν δεν είχα την τύχη να συναντήσω τον Δάσκαλο Ουεσίμπα, πιθανότατα θα είχα περάσει όλη μου τη ζωή χωρίς ποτέ να μάθω ότι μπορεί η χαλάρωση να γίνει έτσι και να φτάσει σε τέτοιο βαθμό. Του είμαι ευγνώμων που μου το έδειξε αυτό.

Ποτέ δεν έδωσα μεγάλη προσοχή σε αυτά που έλεγε ο Δάσκαλος, παρά μόνο σε αυτά που έκανε. Ό,τι ερωτήσεις και αν του έκανες, ποτέ δεν καταλάβαινες τις απαντήσεις του. Απλώς σου έδειχνε και έλεγε κάτι του τύπου “Έτσι γίνεται.”

Τελικά συνάντησα τον Δάσκαλο Τέμπου Νακαμούρα, από τον οποίο άκουσα για πρώτη φορά τη φράση “Ο νους κινεί το σώμα.” Με το που το άκουσα σκέφτηκα “Αυτό είναι! Αυτό είναι όλο! Είναι τόσο απλό!” Άρχισα λοιπόν να προσέχω περισσότερο για αυτό και πραγματικά συνειδητοποίησα ότι ο Δάσκαλος Ουεσίμπα κινούσε τα σώματα των αντιπάλων του οδηγώντας τον νου (κόκορο) τους. Και το έκανε όντας εντελώς χαλαρός. Θα ήταν πολύ καλά να μας δίδασκε ακριβώς αυτό, όμως δεν το έκανε ποτέ.

Αφού το σκέφτηκα για λίγο, συνειδητοποίησα ότι προκειμένου να μπορεί ο νους να οδηγεί το σώμα, και προκειμένου να μπορέσεις να καθοδηγήσεις τον νου του αντιπάλου σου, θα πρέπει πρώτα να μπορέσεις να ελέγξεις τον δικό σου νου. Ξεκίνησα λοιπόν να μελετώ με μεγάλο ενθουσιασμό ακριβώς αυτό –μ’ άλλα λόγια είχα ανακαλύψει ότι η ένωση νου και σώματος είναι ένα από τις θεμελιώδεις αρχές του αϊκίντο.

(The full article is available for subscribers.)

Subscription Required

To read this article in its entirety please login below or if you are not a subscriber click here to subscribe.

Username:
Password:
Remember my login information.